Widzą tylko dotykiem...

Przed kilkunastoma laty, profesor Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, Ryszard Stryjecki - "odkrył ponadprzeciętny talent osób głuchoniewiomych". Na organizowanych przez niego cyklicznych warsztatach, tacy właśnie "artyści pozbawieni jednocześnie wzroku i słuchu tworzą rzeźby", które prezentowane są w prestiżowych, polskich galeriach.

Pierwsze terapeutyczno-twórcze warsztaty dla głuchoniewidomych artystów - amatorów odbyły się w Centrum Rzeźby Polskiej w 1990 r., z inicjatywy rzeźbiarza Ryszarda Stryjeckiego. To on był i jest nadal opiekunem wszystkich edycji warsztatów, organizowanych przez Towarzystwo Pomocy Głuchoniewidomym .

Tak było również w tym roku. W dziesięciodniowych, październikowych warsztatach uczestniczyło 15 osób głuchoniewidomych w różnym wieku. Oprócz zajęć w rzeźbiarskich pracowniach, były również wspólne spacery i wieczorne ogniska, służące wzajemnemu poznawaniu się i integracji uczestników.

- Część z nich brała już udział w warsztatach rzeźbiarskich, a pozostali uczestniczyli po raz pierwszy. Pochodzili z różnych części Polski, łączyło ich to, że wszyscy są podopiecznymi Towarzystwa Pomocy Głuchoniewidomym. Towarzyszyło im trzech instruktorów, dwóch tłumaczy języka migowego, trzech wolontariuszy i siedmiu tłumaczy przewodników. Opiekunem merytorycznym, jak co roku, był Ryszard Stryjecki - poinformowała Izabela Sosnowska-Kozieł z Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku.

- Dla uczestników warsztaty mają nieocenione wartości terapeutyczne, tworzywem do pracy jest glina, z której wykonują naczynia wielkoformatowe, ponadnaturalnej wielkości głowy i kompozycje. Wykonane prace są wypalane i pokazywane na wystawach i aukcjach - podkreślają przedstawiciele CRP.

 

 



Rehabilitacja poprzez sztukę

Działalność artystyczna dla osób żyjących w ciszy i ciemności, to przede wszystkim okazja do wyrażenia poprzez sztukę swoich emocji, przeżyć i nastrojów.

Portrety, autoportrety, przedstawienia zwierząt, postaci mitologicznych, czy bohaterów bajek, abstrakcje, a także rzeźby o tematyce religijnej, to wątki podejmowane najczęściej przez głuchoniewidomych twórców.

Praca z gliną, tworzenie rzeźb to forma arteterapii, czyli rehabilitacji poprzez sztukę. Jej efektem jest satysfakcja, wzrost poczucia własnej wartości, a przez to również odbudowanie oraz umocnienie więzi z innymi ludźmi.